NSK wielrennen 2014

Waar het aan het begin van de dag nog mooi droog weer was, werd dat rond de middag toch wat anders. Regen, regen en kou. Wij moesten pas aan het eind van de middag, dus de hoop op droog weer was er nog, Al zou de weg toch nat blijven.

Gezien de trainingsuren de afgelopen weken was de tactiek vrij makkelijk, zo lang mogelijk van voren koersen zodat de kans eraf gereden te worden klein was. In een nog steeds nat Utrecht, waar het af en toe meer crossen leek dan een wegkoers, deed ik dat dus ook. Dit ging goed en ik zag aan de achterkant genoeg mensen lossen. Met nog zo’n 20 kilometer te gaan was het van voren rijden wel over en werd het overleven. Hiervoor had ik best goed mee kunnen doen aan de koers, maar de conditie was gewoon niet aanwezig. Het overleven lukte gelukkig, al was de sprint helemaal niks meer. 23e en laatste in de uitslag. Maar meer dan de helft was ondertussen wel gelost. Ik mag dus tevreden zijn. Ook mijn regenbochten angst overwonnen (7 bar in de banden doet veel!)

Op naar volgend jaar weer lekker koersen in de buurt mee pakken!

ODCMC, GP en Oosterhout

Het laatste verslag was alweer een tijdje geleden. De koersen in de buurt zijn helaas op, en verder weg is niet zo makkelijk als even op en neer fietsen.

Vorige week reed ik het ODCMC, oftewel het NK fietskoerieren. Op een industrieterrein in Maastricht. Op en wildvreemde fiets weliswaar. Mijn voorvork van mijn koeriersfiets was een dag eerder tijdens het werken gescheurd en ik durfde het uiteraard niet aan daar mee te gaan rijden. Gelukkig nog snel een fiets kunnen lenen. Vol goede moed aan de start voor deze nadenk race. 3 uur lang op een klein parcours met een aantal eenrichtingswegen een zo efficiënt mogelijk route plannen en ook nog goed doorrijden. Op het begin maakte ik een paar stomme fouten, maar daarna heb ik alles perfect gereden. Hierdoor kwam ik als 3e man binnen (denk ik, uitslag is blijkbaar heel moeilijk om te maken). 2 jaar terug nog 7e, dus volgend jaar maar voor de overwinning.

Dan afgelopen weekend was er eerst de studentenwedstrijd in Eindhoven georganiseerd door mijn eigen vereniging. Met 10 anderen studenten licentiehouders moest er 1 ronde van 420 meter met vliegende start afgelegd worden, een afvalrace en een puntenkoers. Al voelde de benen voor de vliegende ronde best wel slecht, ik wist toch nog de snelste tijd te klokken. De afvalrace ging prima, ik liet me geen moment insluiten en wist niet te veel kracht te verspelen in het begin. Deze won ik ook! Dan nog de puntenkoers, 25 ronden en elke 5 ronden sprinten voor de punten (en de bierbonnen). Ik was een constante factor in de punten, maar winnen deed ik helaas geen 1 keer. Ik was ook bezig met mijn 1e plaats te verdedigen, dus een hoop mochten er van mij best weg rijden. Doordat ik constant in de punten zat wist ik nog wel 2e te worden in de puntenkoers, maar de benen hadden het toch wel een klein beetje gehad. In totaal wist ik het eindklassement te winnen! Een mooie prestatie al zeg ik het zelf.

Vol goede moed dus op naar Oosterhout de dag erna. Een zeer technisch parcours met veel bochten met daarin drempels en nog veel meer gestuiter. Na 5 ronden koers waren we de helft al zo ongeveer kwijt en voelde ik dat het met mij wel goed zat. Elk gat wat er viel wist ik te dichten en ik zag de groep steeds kleiner worden. Half koers waren we nog maar met een stuk of 10 achter 4 leiders. Ik had niks te klagen dus! Totdat de leiders ons langzaam bij gingen halen en tot mijn verbazing zag ik nog ongeveer 10 man in het wiel zitten. Fijn werk van de jury weer. Met nog 15 ronden te gaan van de in totaal 48 waren we weer met een grote groep en voelde ik dat de sap uit mijn benen was. In de eindsprint wist ik me nog redelijk te plaatsen en werd ik in totaal 16e. Goede wedstrijd gereden, jammer dat die mannen gewoon terug mochten komen in het wiel. Scheelt toch weer een paar plekken.

Ronde van Steensel

Na mijn val in Stiphout, ging het herstel van de rug maar langzaam. Hierdoor ook de koers in Maarheeze af moeten zeggen. Nog niet helemaal hersteld, besloot ik toch maar van start te gaan in Steensel. Van thuis zitten word je namelijk ook niet beter. Met flink wat kleppers aan de start ging het al gelijk hard en voelde ik ook al gelijk dat de rug me toch wel wat belemmerde in het aanzetten. Het werd dus niet meer dan volgen. Dit ging best prima en ben nooit echt in de problemen geweest, terwijl verschillende mannen werden gelost. Met nog 10 ronden te gaan, net klaar om een gelletje te pakken voor de finale, moesten we opeens nog maar 2 ronden rijden omdat we dreigden ingelopen te worden. Tijd om naar voren te schieten. Ik had toch nog wel wat in benen gelukkig en in de sprint voor plek 10 wist ik nog 7e te worden. 17e dus. Goed resultaat, de wedstrijd zelf niet meer gekund dan volgen. Nu maar wachten tot de rug vanzelf overgaat.

Duizel en Stiphout

Na meer dan 1 maand geen koers gereden meer te hebben werd het toch wel weer tijd om te gaan koersen. De verwachting was wel dat de explosiviteit er niet meer zou zijn.

In Duizel aan de start tussen een hele hoop toppers. In het begin moest ik er duidelijk inkomen en zat ik helemaal op mijn max te rijden. Gelukkig kwam ik er doorheen en verliep het best prima. Halverwege was er een valpartij vlak achter me en iedereen die daar achter zat wachtte een ronde en sloot daarna vooraan weer aan. Dit resulteerde erin dat ik helemaal van achteren kwam te zitten. En precies op dat moment gingen ze gas geven. Helaas voor mij was het niet meer mogelijk van voren te komen. De groep brak en ik kwam in het 2e peloton. Een paar ronden voor het eind mochten we afsprinten. 34e.

Dan Stiphout. 10 minuten voor de start flinke regen, maar gelukkig werd het droog en was de weg dat ook zo. De benen waren nog een beetje slecht van gisteren, maar elke ronde werd dat beter. Totdat pats boem, 2 man voor me reden in de hekken en ik kon geen kant op. Koprol en 3 fietsen in mijn nek. Toen ik bevrijd was, had ik wat moeite met mijn rug om op te staan. Ik voelde aan mijn rug en er kwam een raar doorzichtig plakkend spul vanaf. Gelletje kapot gesprongen, bah. Met mezelf viel het wel mee, en mijn fiets kwam er schrikbarend goed vanaf. Weinig reden dus om niet verder te rijden. Al voelde ik wel gelijk dat met mijn rug het aanzetten niet meer super verliep. Dan maar gewoon kilometers maken en overleven. Dit deed ik ook en we mochten weer een paar rondes voor het eind afsprinten. De jury vond het nog leuk blijkbaar om me de 2e gewachte ronde aan te rekenen, waardoor ze me laatste zette in de uitslag. Een dag later doet de rug nog lekker pijn, maar verdere lichamelijke schade valt reuze mee. Helaas (of eigenlijk maar goed) is mijn helm wel een beetje gesneuveld en mijn mooie pakje is ook wat gehavend.

GNSK 2014 Tilburg

Groot Nederlands Studenten Kampioenschap, met een zachte g. Teams van 6 (wij waren een beetje incompleet met 4,5) en over 3 onderdelen een team klassement. Een proloog van 1.7km, een ploegentijdrit van 30.6km en de volgende dag een koers van 60km.

De proloog ging allerminst slecht, al viel er in de bochten nog wel wat te halen. Ik was de avond van tevoren al als favoriet bestempeld, dus de druk was hoog. Met een tijd van 2.15 werd ik 1e!! Daarna de ploegentijdrit waar we met 4en moesten finishen. Aangezien we 1 iemand bij hadden die nog niet zoveel wedstrijdervaring heeft, mocht deze de hele wedstrijd in ons wiel zitten. Dat betekende wel dat we eigenlijk de hele tijdrit met zijn 3en hebben gereden. Dat is natuurlijk niet te doen tegen ploegen van 6 en dat bleek ook uit de uitslag. We werden 6e van de 7 ploegen.

Dan de koers op zondag. Op het parcours van Pijnenburg waar ik al wel een aantal keren eerder had gekoerst. Het zou een tactisch spelletje worden met een paar sterke ploegen. Ik had een heel plan uitgedacht met bepaalde combinaties die wel weg mochten en bepaalde combinaties die niet weg mochten. Dit bleek een goede tactiek. Groepjes waarvan ik dacht dat ze niet de ruimte zouden krijgen kregen dat ook niet. Na de eerste 15 km wat rustig aan te hebben gedaan werd het tijd voor een aanval. Ik kwam alleen weg te zitten, maar dat haalde ook weinig uit. 1 man kwam naar me toe gereden en ik wachtte mooi op hem, maar eenmaal aangesloten en ik zette een keer aan na een bocht was hij alweer gelost. Schoot dus ook niet op, dan maar wachten op de groep. Daar reed een mooi groepje weg met Peter van ons erbij, net nadat ik was terug gepakt. Toen er daarna een paar achteraan sprongen, was het tijd mee te gaan. Toen ik omkeek hadden we opeens een gat. Vol door getrokken met deze 10 man, en we kregen een mooie voorsprong. De mannen van Amsterdam hadden de slag gemist en leken even nog terug te kunnen komen. Ze kwamen tot op 15 seconde, maar wij werkten perfect samen. Ze braken en het werd 45 seconde. Toen ik nog maar 4 ronden op het bord zag, ben ik een beetje gaan pokeren in onze groep. De rest vond dat ze bezig waren aan een toertocht, want echte aanvallen kwamen er niet en ze bleven gewoon netjes draaien. Ik was aan het twijfelen tussen weg rijden en gaan voor de sprint. Aangezien mijn explosiviteit de laatste tijd best goed is werd het het laatste. Ploegmaat Peter probeerde het nog een tweetal keer en ik kon mooi in de wielen mee. 1km voor het eind liet ik nog een mannetje rijden. 2 man sprong daar naartoe en ik sprong erachteraan. Net voor de laatste bocht sloot ik aan en kon ik ze voorbij. Volle bak aanzetten na de bocht en ik sloeg een gaatje. Niemand kwam er nog overheen en zo won ik!

Mooi weekend persoonlijk, voor het team wat minder met een 6e plek. Nu ik in de winning mood ben ga ik voor de overwinning in de tentamens!