Groeistad

De laatste wedstrijd voor de beloftencompetitie en tevens de laatste van mijn seizoen. We moesten in totaal 6 heuveltjes van de Utrechtse heuvelrug beklimmen. Met mijn benen zat het vandaag niet goed. Maar tegen het einde voelden ze weer wat beter. 30 kilometer voor het eind waren er 4 man weg. In het peloton viel het stil en ik demareerde. Ik kreeg maar een iemand mee. We reden hard door en bleven ongeveer 10 kilometer voor het peloton uitrijden, maar toen was het op. Ook de koplopers werden teruggepakt zodat het weer een massasprint werd. Ik eindigde als 50e. We behaalde nog wel een 6e ploegenprijs.

Finaleweekend clubcompetitie

Het finaleweekend of eigenlijk finaledag, want het was dit jaar maar een dag lang, bestond ’s ochtends uit een ploegentijdrit van 36 kilometer en ’s middags uit een klassieker van 155 kilometer. Ons doelstelling was om met onze ploeg in de top 5 te komen. In totaal stonden er 24 ploegen aan de start.

Om 10 uur gingen we van start voor onze ploegentijdrit. Het draaide goed, maar als snel kon Arjen niet meer over nemen. Ik pakte telkens zo lang mogelijke beurten om de rest ook wat rust te gunnen, maar naar mijn mening reden we toch nog iets te zacht. Dit resulteerde in een 5e plaats met net geen 47 gemiddeld.

Met veel wind in het verschiet was de opdracht in de klassieker duidelijk, goed van voren rijden. Ik reed dat ook constant en elke keer als het brak zat ik in de eerste groep. Nadat we een keer echt doortrokken bleven we in een groepje van 30 man over. Toen er nog een schifting was, 25 kilometer voor het eind, bleven we over met 12 man. We bleven goed draaien en al snel was onze voorsprong 40 seconden en bij de finish zelfs 2 minuten. De sprint voor mij verliep slecht en ik eindigde als 11e. Omdat we ook nog 2 mannen in het peloton hadden zitten eindigde we nu ook weer als 5e in het ploegenklassement. Dat resulteerde in een 5e plek in totaal. De ploegleider was trots op ons en ik was ook tevreden.

Ronde van Midden Brabant

We stonden met 180 man aan de start voor mijn tweede meerdaagse van het jaar na de ronde van Hongarije. Hij bestond uit 2 etappe’s  van 165 en 175 kilometer. De eerste etappe was een groot rondje en de tweede etappe waren 11 rondjes van 16 kilometer.

 De eerste 10 kilometer van de eerste etappe kon ik me zeer goed van voren houden. Daarna zakte ik een klein beetje naar achteren, maar niet heel ver. Toen we van Kees hoorden dat Time het op de kant ging zetten scheurde ik als een gek door het gras naar voren. Toen het op de kant ging zat ik in eerste instantie mee met de eerste groep, maar toen die uit elkaar viel kwam ik in de tweede groep terecht. De eerste groep bestond uit 19 man en kreeg als snel een voorsprong van een minuut. Op een gegeven moment ging Krolstone rijden en kwamen we snel terug. Aan het eind van een stuk wind mee was het gat nog maar zo’n 200 meter. Maar om onbegrijpelijke redenen vielen we stil. In de 2 plaatselijke ronden haalden we de koplopers uiteindelijk toch terug. Met de bel van de laatste ronde in het zicht moest ik de voorste groep laten gaan en kwam 4.07 minuut later binnen als 50e.

De tweede dag stond ik weer vol goede moed aan de start. Er stond weer veel wind dus lekker waaier rijden. Vanaf de start zat het tempo er weer gelijk goed in en ik kon redelijk van voren blijven. Toen het uit elkaar viel zat ik weer in de tweede groep. De eerste groep was weer ongeveer 20 man, maar die viel helemaal uit elkaar. Uiteindelijk bleven er nog maar 5 vooruit. De rest haalden we bij. Twee kilometer voor het eind moest ik het peloton op de kasseistrook laten gaan. Ik finishde uiteindelijk als 44e op 3.59 van de koplopers. In het eindklassement werd ik 34e op 8.08 van de winnaar. Er reden maar 47 man deze wedstrijd uit. Ik kijk terug op een goed verlopen weekend.

Ronde van Zuidland

Na ’s ochtend weer een
tijdrittraining te hebben gehad stonden we met 60 man, 6 van Rietveld,
aan de start in de Ronde van Zuidland. Binnen een paar ronden al reed
er een kopgroep weg van 7 man met daarbij 2 man van ons. Erachter
vielen we helemaal stil zodat ze al snel een voorsprong van 30 seconden
hadden opgebouwd. Ondertussen werd er in het peloton constant
geprobeerd weg te komen. Ik sprong ook een paar keer mee en
uiteindelijk kwam ik in een groepje van 7 te rijden achter de
koplopers. Ik reed natuurlijk niet echt mee op kop omdat we twee man
voorin hadden zitten. Totdat ze met zijn tweeën uit de kopgroep moesten
lossen. Ik begon mee te rijden en we kwamen langzaam terug op de
koplopers. Toen we erbij waren gekomen was er uiteindelijk een kopgroep
van 12 man ontstaan. Het draaide goed en we hadden inmiddels meer dan
een minuut op de eerste achtervolgers. Vijf ronden voor het eind begon
de echte finale in de kopgroep. Er was een superpremie aan de meet en
daar werd flink voor gesprint. Ik kwam als derde over de streep op een
kleine achterstand van de eerste twee. Deze trokken door en ik reed er
ook nog naartoe. We kwamen met vijf man licht vooruit te zitten, maar
de rest kwam weer terug. Zo bleef het constant onrustig. In de laatste
ronde waren er drie man lichtjes voorop en wij met een paar man
erachter. In het laatste rechte stuk voor de finish sprong ik naar de
koplopers. Maar ondertussen was er al eentje, van de drie, ontsnapt.
Die haalde ik helaas niet meer bij. Ik eindigde op een mooie 2e plek.
Mijn eerste podiumplek van het seizoen.

Omloop van de grensstreek

Op 21 augustus was het dan weer een keer tijd voor een Belgische klassieker. Het parcours was lastig te noemen met 2 keer de beklimming van de Kemmelberg. Maar voordat we dat voor de kiezen kregen was er voor mij al genoeg te beleven. Na 20 kilometer was een onverwachte uitwijkingsmanoeuvre  van de renner voor mij er de oorzaak van dat ik zijn achterwiel raakte. Gevolg, een bijna valpartij en 4 spaken uit mijn voorwiel. Doorrijden was niet meer mogelijk en ik moest van wiel wisselen. Dat was gelukkig snel gedaan en ik kon nog net bij de laatste auto aansluiten. Gelukkig kwam ik best snel terug en kon ik lekker in de staart van het peloton uitrusten. Tot een paar kilometer later bij het remmen met mijn voorrem mijn rem er opeens afschoot. Voor de start was mijn voorvork nog omgewisseld omdat er een scheurtje in mijn buis zat. Daarbij was door de mechanieker blijkbaar de voorrem niet goed aangedraaid. Ik reed nog even verder met alleen mijn achterrem, op het vlakke wel te doen. Maar met de afdalingen van de heuvels in het achterhoofd vroeg ik toch om een nieuwe fiets. Ik wisselde snel van fiets en kwam gelukkig wel snel terug. Ik reed snel naar voren omdat de Kemmelberg al binnen een paar kilometer kwam. Voordat je de Kemmel op rijd heb je nog een klimmetje. Die begon ik van voren, maar iedereen reed mij in die beklimming voorbij. Ik had totaal geen kracht meer of kon die gewoon niet kwijt op de reservefiets. Ik kwam in een klein groepje terecht en moest de koers vroegtijdig verlaten. Al met al ging het niet slecht, maar gewoon veel pech.