Rood

Ja, rood. Jullie vragen je vast af waarom. Nou, het was weer een raar weekendje. Zaterdag verbrand door de zon en zondag opwarmen met een rode huid onder de douche. Verder had ik nog de eer het wielerdeel van het GNSK te organiseren. Rood organisatie t-shirt, dus 3x rood. Vandaag is rood…

Wat eerder deze week heb ik een ploegentijdrit in Leende gereden. Met team Squadra Veloce 1 reden we 44.55 gemiddeld over 12 km. Uiteindelijk 5e in de categorie Trimmer/Liefhebbers/Toerders. Hiermee mogen we tijdens het WK een rondje over het ploegentijdrit parcours rijden. Dat betekend dus wat heuveltjes. Van de zomervakantie start het ‘breng Wouter de berg over’ project.

Dit weekend was dus het GNSK. Groot Nederland Studenten Kampioenschap. 14 sporten waarin de meeste studentensteden van Nederland strijden en hiervan wordt een gezamenlijk klassement opgemaakt. Met zijn vieren mochten we het opnemen tegen 7 andere teams. Zaterdag ploegensprint (1200 meter) en ploegentijdrit (10km), zondag echte koers (60km). We hadden duidelijk een team van de lange adem dus de ploegensprint zou vooral een beperk de achterstand wedstrijd worden. Dit deden we vrij aardig binnen 1 seconde van de winnaar, maar er zaten er nog 3 tussen. 5e dus. De tijdrit verliep lekker. We lagen zelfs even 1e, maar hielden het tempo niet helemaal vol. De laatste paar ronden gooide ik nog alles eruit en konden we een 2e plek veilig stellen. Na deze dag stonden we 3e. Ik heb die avond nog de nodige sportdrankjes genuttigd, alles voor de koers! Zondag was het dan koers, lang geleden. Ik had een mooi bochtig parcours uitgezet op de High Tech Campus. Helaas regende het (en niet zo’n beetje ook), dus wat minder mooi met al die bochten. Ik ging echt als een dweil door de bochten en mijn aanzet was nog minder dan dat het vroeger al was. Gelukkig waren de rechte stukken wel aardig waardoor ik het niet (echt) moeilijk heb gehad. Even leek ik weg te komen met 3 Utrechtenaren en 2 Nijmegenaren (lekker niet op kop!), maar dat lukte niet. Uitslag van de wedstrijd ging trouwens op ploeg, dus ploegentactiek was belangrijk. Met nog 15km te gaan ging ploegmaat Nard met een groepje ervandoor. Aangezien we 2e zouden worden als hij weg bleef heb ik daarna niks meer gedaan. Lekker rustig in het wiel gehangen en gelukkig niet al te veel gezeur naar mijn hoofd. Ik wist nog weg te rijden op het laatste lange rechte stuk, maar daarna kwamen nog 3 bochten en nog 3 man kwamen me voorbij. Ik was dus 8e ofzo. Maar belangrijker, we waren 2e als ploeg in de koers en 2e in de einduitslag! Lang niet slecht dus. Na afloop bleken ze nog gezeurd te hebben dat ik niet met een Squadra regenjack reed en of ze mij dus niet moesten dqen. Tsja, sommige mensen kunnen werkelijk waar om alles zeuren. Ik heb het iig niet koud gehad!

Dat was me dus een mooi weekje!

Wat nu

Bijkomend van een ritje Eindhoven-Nijnsel (Strava or it didn’t happen http://app.strava.com/activities/9385323) (volle bak, tijdrijder, bierconditie, tegenwind en TdG moraal) en de fantastische Giro rit, met een Palmke op de bank natuurlijk, is het tijd om het een en ander te evalueren over het laatste half jaar. Meer koers dan ooit gezien op de tv, het minst op de fiets gezeten sinds denk ik 10 jaar. Het was de bedoeling de tijd die normaal naar het wielrennen ging te besteden aan de studie, maar het komt er eerder op neer dat ik de tijd die over is besteed aan dingen regelen voor de verenigingen waar ik lid van ben (Squadra, Isis) en bier drinken.

Maar ik ben erachter gekomen dat dit leven het toch ook niet helemaal is. Op een gegeven moment ben je dat ook wel zat (en zat ben ik wel af en toe ja :P). En verder ben ik erachter gekomen dat als je even veel blijft eten als vroeger er langzaam aan toch wel een buikje begint te groeien.

Langzaam aan begint de zin om te koersen weer te komen. Ik heb weer zin in een uitdagend doel om naar toe te werken. Hopelijk komt die dan ook weer bij de studie. Hoe, wat, waar, wanneer is nog de vraag. Eerst nog maar even een paar maandjes genieten van het studentenleven. Daarna maar aan het Lieuwe Westra dieet.

Komend week trouwens maar weer eens wat koersen. Dinsdag Rabo ploegentijdrit om misschien tijdens het WK een rondje te mogen maken en het weekend het GNSK in Eindhoven waar ik organisatie ben en ook nog deelnemer. Op zaterdag mogen we een ploegensprint en ploegentijdrit rijden en op zondag is het koers!

Zomaar een doorsnee zaterdag

Om 11 uur de trein hebben naar Amsterdam. Daar kregen we namelijk een baanwielren clinic. Niet dat ik dat niet kan (ik heb immers al het NK nieuwelingen op de baan meegedaan :P), maar gewoon voor de fun met de studenten wielrenners uit Eindhoven en Tilburg. Daar aangekomen lekker relaxed omgekleed en een fiets uitgezocht. Fiets voelde goed, mede door mijn fixie skills die ik elke dag op mijn stadsfixie weer mag laten zien. Dus gaan met die banaan. We werden langzaam hoger de baan op geleid met het advies, gewoon trappen! En zo is het, zo lang je genoeg snelheid hebt zul je nooit onderuit schuiven in de toch wel steile bochten. We sloten af met 60 ronden koers!! Mijn koersinstinct kwam natuurlijk weer naar voren, aanvallen als een malle. Dat deed ik dus ook, maar met de kanttekening dat 3 rondjes hard nog wel lukken, maar dat het daarna toch echt op niet bestaande conditie aankomt. Dat werd hem dus niet helemaal. Ik eindigde als 3e.

In Eindhoven was ondertussen het NSK ploegenachtervolging op de schaats bezig. Ik had natuurlijk ook goed smoesje met mijn baanwielrennen, maar wilde dat toch wel eens even bekijken en er werd gezegd dat ze mijn hulp wel konden gebruiken (op wat voor manier lees je zo wel). Daar aangekomen was de hele ploegenachtervolging nog helemaal niet gestart en bleek het eigenlijk ook dat ze me helemaal niet nodig hadden als klokker. Stond ik dan een beetje te niksen. Gelukkig kwamen we op het geweldige idee dat ik wel mee kon doen als 4e man (maximaal 4 man starten, 3e man bepaald de tijd) bij het sterkste team van Isis. Daar stond ik dan in mijn spijkerbroek en op leenschaatsen aan de start. Na 1 rondje hadden zij er al haast 6 gedaan, zo snel ging het! Helaas vonden ze het nodig erbij te gaan liggen waardoor de top 4 benodigd voor de finales niet gehaald werd. Daar gingen mijn NSK ambities.. Wat ik nodig had was een supersnel pak, dat zou alle spieren in mijn lijf in de goede schaatsstand drukken waardoor ik opeens supersnel zou kunnen gaan schaatsen. Trainer Jeroen had wel zo’n super-de-luxe pak en hatsaflats, ik dus ook. De strijd voor plek 7 was superspannend, ik schaatste de sterren van de hemel. Ik was dan ook nog nooit zo snel door de bocht geweest, en mijn motoriek (tja, welke?) had er wat moeite mee en besloot het helemaal voor gezien te houden. Zo snel had ik de kussens nog nooit dichterbij zien komen. Ik had überhaupt nog nooit de kussens gehaald tijdens een val. Alles moet een eerste keer zijn en dus #BAM. Een echte wielrenner betaamd, snel opgestaan en weer aangesloten bij mijn team. En we wisten 7e te worden.

Niet de NSK titel die mij vooraf beloofd was, maar ach. Het was weer een mooi dagje. O ja, natuurlijk was er nog een afterparty waar ik mijn niet bestaande medaille aan iedereen kon showen.

Het leven van een student

Eindelijk dan weer een stukje. Nu ik niet meer echt aan het fietsen ben zijn de stukjes ‘voorbereiding seizoen 2012’ en ‘het gaat weer bijna beginnen’ verleden tijd. Maar niet getreurd, ik zal af en toe nog wel een stukje schrijven.

Sinds het laatste stukje ben ik 1,5 week naar Budapest geweest met de studenten schaatsclub Isis. Beetje bier drinken en schaatsen. De dag nadat we vertrokken was daar het EK allround en we hebben de hele opbouw van de baan mogen aanschouwen. Kussens plaatsen, lijnen trekken, blaadjes uit het ijs hakken en dat allemaal terwijl wij daar gewoon onze rondjes maakten.

Ook is er weer een tentamenweek achter de rug waar ik maar 1 tentamen had. Riskant, als je die niet haalt is er eigenlijk een kwart jaar verprutst. Gelukkig heb ik net het resultaat en heb ik hem gehaald (raad het cijfer maar :P)! Komend half jaar zal ik het een stuk drukker hebben en hoop bijna mijn hele bachelor te kunnen binnen tikken. Wordt ook wel eens tijd eigenlijk.

Wat het fietsen betreft heb ik denk ik 5 keer op de fiets gezeten dit jaar. Maar ik moet toch zeggen dat het weer een beetje begint te kriebelen. Na 14 jaar op de fiets niet meer dan logisch lijkt me. Plannen worden dan ook alweer gemaakt. Van met de zomer weer de 24 uurs (en voor de overwinning natuurlijk) tot over 2 jaar ben ik prof. Alles passeert de revue. Wat wel een feit is is dat ik waarschijnlijk de 2e helft van dit jaar weinig aan de studie hoef te doen, dus in principe alle tijd heb om te trainen. Verdere plannen worden nog uitgedacht. Maar die comeback volgend jaar is vrij waarschijnlijk.

Dit was het weer, nu voor het eerst in mijn leven een beetje carnaval gaan vieren. Kijken wat dat voor avonturen gaat opleveren.

Alaaf!