NSK

Kamikaze, valpartijen en winnen.

Het NSK bij de niet-licentiehouders en ik was op voorhand door mijn ploegmaten al uitgeroepen als winnaar (misschien dat ik dat ook wel ooit geroepen heb :P).

Na een paar rondes was alles al duidelijk. Er waren er meer die konden fietsen, mijn benen waren best prima, maar niet top, en wegkomen was vrijwel onmogelijk omdat iedereen liever gaten dicht reed dan zelf weg reed. Na 4 rondes was het tijd voor onze afgesproken team aanval. Ik vertrok met Nard en nog iemand anders waar ik volgens mij vroeger nog wel mee gekoerst heb. We kwamen wel weg, maar nooit echt ver. Toen we de dames inhaalden, die vlak achter ons waren gestart, dacht ik dat die mooi nog in de weg konden gaan rijden voor het peloton. Niets bleek minder waar. Ze pikten aan en zorgden er juist voor dat het peloton eigenlijk weer in ons wiel zat. Uit met de pret. De laatsten rondes nog wel wat geprobeerd, maar het lukte niet. Alles op sprinter Yannick. Ik trok hem goed aan, maar hij wist helaas niet meer te versnellen.

Volgend jaar maar weer bij de coureurs!

(Foto’s door de familie Brons)

Voor al uw commentaar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.