Augustus

Westbrabantse Pijl 25/27-8-2006

De
eerste dag hadden we een etappe van 92 kilometer. Er stond aardig wat
wind maar net niet genoeg om het uit elkaar te rijden. Ik heb een
aantal keer weggezeten, maar kon niet wegblijven. De laatste 3
kilometer heb ik mee op kop gereden om uit het gedrang te blijven.
Daarvoor waren er 4 weggereden en die bleven weg. De laatste bocht
gingen er nog veel mij voorbij en ik werd 29e.

De volgende
dag stond er ’s ochtend een 8,9 kilometer lange tijdrit op het
programma. Vorig jaar werd ik ingehaald en werd ik 10na laatste. Ik
wilde dit jaar toch zeker wel bij de eerste 40 rijden. Gelijk van af de
start merkte ik dat het goed zat met de benen. Waar ik vorige
tijdritten altijd stil viel na de eerste 2 a 3 kilometer kon ik nu goed
hetzelfde tempo blijven rijden en werd ik uiteindelijk 23e met en
gemiddelde van 44,541. Mijn beste tijdrit ooit.

’s middags
was de start van etappe 3 over 94 kilometer. Er stond niet echt veel
wind dus daar van moest het niet komen. Na een tijdje reed er een
kopgroep van 4 man weg en we lieten ze gaan. Toen we er bijna bij
waren, 25 kilometer voor het eind, sprongen er 4 man naartoe. Een man
kon nog de oversteek maken maar ik bleef op een klein gaatje van de
vijf man hangen. Toen sprong Geert naar mij toe en we konden nog net
naar de 9 man maken die bij elkaar waren gekomen. Op het begin was onze
voorsprong nog klein maar het peloton viel stil mede door afstoppend
werk van Maurice. Op het laatst hadden we uiteindelijk nog 10 seconden
over van onze maximale voorsprong van 35 seconden. Ik werd 8e in de
sprint.

De laatste dag stond de klassieker op het programma
over 124 kilometer. Deze keer waaide het wel flink hard en zou dit dus
een beslissende factor kunnen worden. Gelijk na de start werd er al
flink aan getrokken. Ik zat veel te ver van achter en zag het al
breken. Gelukkig viel het stil en kon ik naar voren rijden waar ik
bleef rijden. Na 50 kiloter was er een beslissend moment. Er schoot een
renner van de weg af en wilde weer de weg op maar bleef hangen aan de
weg en schoof onderuit. Ik zat er net achter en kon het niet meer
ontwijken en viel ook onderuit. Ik maakte een duikeling en gelukkig lag
mijn fiets dicht in de buurt. Ik stapte op en merkte dat mijn ketting
eraf lag. Ik probeerde hem al fietsend erop te leggen maar dat lukte
niet. Ik stapte af en legte hem erop. Ik reed aan en belande achter de
jury die voor de ploegleiderautos reed achter de vierde groep. Ik kwam
achter de auto van de jury terug naar de vierde groep. Daar aangekomen
reed ik naar voren om een waaier op te zetten om weet terug te komen.
Dat lukte aardig en we kwamen naar veel moeite via de ploegleider
auto’s die ons al aan het passeren waren weer terug tot de derde groep
en gelukkig viel de tweede groep ook stil en kwamen we in de tweede
groep terecht. Maar de eerste groep, die was ontstaan door de
valpartij, was al gevlogen. Ik heb een rondje van mijn terugkom
inspanningen uigerust en toen probeerde ik bij een goede ontsnapping te
komen om aan mijn klassement te werken. Ik kwam bij de goede
ontsnapping, weer met Geert. We werkte goed samen en liepen steeds
verder uit op het peloton. Ik voelde me nog heel sterk en was niet echt
moe en was volgens mij de sterkste van de groep. Een kilometer voor het
eind sprong ik weg en eindigde als 13e met 4 seconden voorsprong op de
rest van de groep en 2.07 minuten achterstand van de kopgroep en 1.13
voorsprong op het peloton. Door mijn ontsnapping steeg ik nog een
plekje en eindigde als 12e in het algemeen klassement.

Herenthals

19-8-2006

Ik
had wat zere benen maar werd door mijn ouders overgehaald om toch te
gaan wat achteraf ook wel goed was, vooral om nog wat te trainen voor
volgende week. Het begin van de wedstrijd gebeurde er niet veel. Drie
ronden voor het eind probeerde ik te ontsnappen. Ik kreeg er 3 mee,
maar we werden weer bijgehaald. Een rondje later reed de beslissende
kopgroep van 7 weg. De laatste ronde probeerde ik nog een paar keer te
ontsnappen, maar ik werd telkens bijgehaald. Door mijn werk kwamen we
nog wel bijna terug op de kopgroep maar we kwamen binnen op 11
seconden. Ik begon de sprint als 2e van het peloton maar eindigde als
22e van de wedstrijd.

Woensdrecht

18-8-2006

De
eerste wedstrijd na mijn val en de vakantie op Kreta waar ik geen meter
had gefietst. Ondertussen wel al 2 keer getraind. We vertrokken met 45
man aan dezelfde ronde die we eerder dit jaar ook al hadden gereden. Op
de helft van de wedstrijd reed er een kopgroep van 10 man weg. Ik zat
er niet bij. Ik probeerde er alleen naar toe te rijden maar dat lukte
niet. Ik had ook niet zo’n goede benen. Uiteindelijk reed ik er met een
groepje van 4 heen. Daarvoor was er al een alleen aangesloten. Zo
ontstond er een kopgroep van 15 man. De laatste paar ronden reden er
nog een aantal weg en er moesten er 2 lossen. Ik werd uiteindelijk 13e.

 

Voor al uw commentaar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.