Omloop van de grensstreek

Op 21 augustus was het dan weer een keer tijd voor een Belgische klassieker. Het parcours was lastig te noemen met 2 keer de beklimming van de Kemmelberg. Maar voordat we dat voor de kiezen kregen was er voor mij al genoeg te beleven. Na 20 kilometer was een onverwachte uitwijkingsmanoeuvre  van de renner voor mij er de oorzaak van dat ik zijn achterwiel raakte. Gevolg, een bijna valpartij en 4 spaken uit mijn voorwiel. Doorrijden was niet meer mogelijk en ik moest van wiel wisselen. Dat was gelukkig snel gedaan en ik kon nog net bij de laatste auto aansluiten. Gelukkig kwam ik best snel terug en kon ik lekker in de staart van het peloton uitrusten. Tot een paar kilometer later bij het remmen met mijn voorrem mijn rem er opeens afschoot. Voor de start was mijn voorvork nog omgewisseld omdat er een scheurtje in mijn buis zat. Daarbij was door de mechanieker blijkbaar de voorrem niet goed aangedraaid. Ik reed nog even verder met alleen mijn achterrem, op het vlakke wel te doen. Maar met de afdalingen van de heuvels in het achterhoofd vroeg ik toch om een nieuwe fiets. Ik wisselde snel van fiets en kwam gelukkig wel snel terug. Ik reed snel naar voren omdat de Kemmelberg al binnen een paar kilometer kwam. Voordat je de Kemmel op rijd heb je nog een klimmetje. Die begon ik van voren, maar iedereen reed mij in die beklimming voorbij. Ik had totaal geen kracht meer of kon die gewoon niet kwijt op de reservefiets. Ik kwam in een klein groepje terecht en moest de koers vroegtijdig verlaten. Al met al ging het niet slecht, maar gewoon veel pech.

Voor al uw commentaar