Om 11 uur de trein hebben naar Amsterdam. Daar kregen we namelijk een baanwielren clinic. Niet dat ik dat niet kan (ik heb immers al het NK nieuwelingen op de baan meegedaan ), maar gewoon voor de fun met de studenten wielrenners uit Eindhoven en Tilburg. Daar aangekomen lekker relaxed omgekleed en een fiets uitgezocht. Fiets voelde goed, mede door mijn fixie skills die ik elke dag op mijn stadsfixie weer mag laten zien. Dus gaan met die banaan. We werden langzaam hoger de baan op geleid met het advies, gewoon trappen! En zo is het, zo lang je genoeg snelheid hebt zul je nooit onderuit schuiven in de toch wel steile bochten. We sloten af met 60 ronden koers!! Mijn koersinstinct kwam natuurlijk weer naar voren, aanvallen als een malle. Dat deed ik dus ook, maar met de kanttekening dat 3 rondjes hard nog wel lukken, maar dat het daarna toch echt op niet bestaande conditie aankomt. Dat werd hem dus niet helemaal. Ik eindigde als 3e.

In Eindhoven was ondertussen het NSK ploegenachtervolging op de schaats bezig. Ik had natuurlijk ook goed smoesje met mijn baanwielrennen, maar wilde dat toch wel eens even bekijken en er werd gezegd dat ze mijn hulp wel konden gebruiken (op wat voor manier lees je zo wel). Daar aangekomen was de hele ploegenachtervolging nog helemaal niet gestart en bleek het eigenlijk ook dat ze me helemaal niet nodig hadden als klokker. Stond ik dan een beetje te niksen. Gelukkig kwamen we op het geweldige idee dat ik wel mee kon doen als 4e man (maximaal 4 man starten, 3e man bepaald de tijd) bij het sterkste team van Isis. Daar stond ik dan in mijn spijkerbroek en op leenschaatsen aan de start. Na 1 rondje hadden zij er al haast 6 gedaan, zo snel ging het! Helaas vonden ze het nodig erbij te gaan liggen waardoor de top 4 benodigd voor de finales niet gehaald werd. Daar gingen mijn NSK ambities.. Wat ik nodig had was een supersnel pak, dat zou alle spieren in mijn lijf in de goede schaatsstand drukken waardoor ik opeens supersnel zou kunnen gaan schaatsen. Trainer Jeroen had wel zo’n super-de-luxe pak en hatsaflats, ik dus ook. De strijd voor plek 7 was superspannend, ik schaatste de sterren van de hemel. Ik was dan ook nog nooit zo snel door de bocht geweest, en mijn motoriek (tja, welke?) had er wat moeite mee en besloot het helemaal voor gezien te houden. Zo snel had ik de kussens nog nooit dichterbij zien komen. Ik had überhaupt nog nooit de kussens gehaald tijdens een val. Alles moet een eerste keer zijn en dus #BAM. Een echte wielrenner betaamd, snel opgestaan en weer aangesloten bij mijn team. En we wisten 7e te worden.

Niet de NSK titel die mij vooraf beloofd was, maar ach. Het was weer een mooi dagje. O ja, natuurlijk was er nog een afterparty waar ik mijn niet bestaande medaille aan iedereen kon showen.

Eindelijk dan weer een stukje. Nu ik niet meer echt aan het fietsen ben zijn de stukjes ‘voorbereiding seizoen 2012′ en ‘het gaat weer bijna beginnen’ verleden tijd. Maar niet getreurd, ik zal af en toe nog wel een stukje schrijven.

Sinds het laatste stukje ben ik 1,5 week naar Budapest geweest met de studenten schaatsclub Isis. Beetje bier drinken en schaatsen. De dag nadat we vertrokken was daar het EK allround en we hebben de hele opbouw van de baan mogen aanschouwen. Kussens plaatsen, lijnen trekken, blaadjes uit het ijs hakken en dat allemaal terwijl wij daar gewoon onze rondjes maakten.

Ook is er weer een tentamenweek achter de rug waar ik maar 1 tentamen had. Riskant, als je die niet haalt is er eigenlijk een kwart jaar verprutst. Gelukkig heb ik net het resultaat en heb ik hem gehaald (raad het cijfer maar )! Komend half jaar zal ik het een stuk drukker hebben en hoop bijna mijn hele bachelor te kunnen binnen tikken. Wordt ook wel eens tijd eigenlijk.

Wat het fietsen betreft heb ik denk ik 5 keer op de fiets gezeten dit jaar. Maar ik moet toch zeggen dat het weer een beetje begint te kriebelen. Na 14 jaar op de fiets niet meer dan logisch lijkt me. Plannen worden dan ook alweer gemaakt. Van met de zomer weer de 24 uurs (en voor de overwinning natuurlijk) tot over 2 jaar ben ik prof. Alles passeert de revue. Wat wel een feit is is dat ik waarschijnlijk de 2e helft van dit jaar weinig aan de studie hoef te doen, dus in principe alle tijd heb om te trainen. Verdere plannen worden nog uitgedacht. Maar die comeback volgend jaar is vrij waarschijnlijk.

Dit was het weer, nu voor het eerst in mijn leven een beetje carnaval gaan vieren. Kijken wat dat voor avonturen gaat opleveren.

Alaaf!

24 uur spinningmarathon voor de KWF kankerbestrijding. Niet 24 uur achter elkaar, maar met 24 teams van meer dan 2 personen elk 1 uur. Alhoewel we dit een beetje lafjes vonden, schreven we ons toch in van 0.00 tot 1.00 woensdagnacht. Dit alles gebeurde tijdens de Van Lint week, dat is 1 weekje sporten op het studenten sport centrum met onder andere onderwaterhockey, rolstoelbasketbal, choekbal en bossabal.

Na in de avond al geknotsbalt en geonderwaterhockeyd (en de dagen ervoor bossabal, rolstoelbasketbal en kanopolo #spierpijn) te hebben stapten we met Team Schubert/Squadra op de spinfiets. Een uurtje stelt natuurlijk niet zo heel veel voor en gelukkig had ik goed gezelschap. Na 50 minuten kwam er nog iemand langs me zitten die ‘wel even’ de laatste 10 minuten mee zou gaan fietsen. Die 10 minuten vond ook hij wat magertjes, dus dat werd 1 uur. Ik kon nog wel even, dus deed ook mee. Even later kwamen we op het goede idee dat we geen van beiden als eerste er vanaf zouden gaan. Elkaar een beetje opnaaien dus. Het kon allemaal nog veel gekker natuurlijk, Er was nog meer gezelschap bij gaan zitten en die vond het wel leuk door te gaan tot 7 uur ‘s ochtends wanneer de zwemtraining is. Tja, voor elkaar onderdoen kennen we natuurlijk niet.

Maar hoe kom je nu 7 uur op zo’n spinningfiets door? Normaal is 45 minuten op de Tacx al saai. Gelukkig hadden we (in volgorde van consumptie) bier, bitterballen, nog veel meer bier, sportdrank, 4 broodjes ham/kaas, water, between, nog veel meer water, bier en als ontbijt nog een hotdog. Vooral dat eerste zorgde ervoor dat het goed gezellig was en afgezien van een paar dipjes (muziek was de bepalende factor), was het toch eigenlijk wel zo voorbij. De avond/ochtend werd afgesloten met 2 baantjes schoolslag in het zwembad en toen kon ik eindelijk mijn bedje inkruipen.

O ja, we hebben al een euro of 45 ingezameld en vanavond lopen we nog wel een paar rondjes met de pot.

Dank voor deze mooie nacht gaat uit naar (in willekeurige volgorde): Nard, Thijs, Jeroen, Patrick, Mirjam, Thijmen, Arjen, Dirk-Jan en nog een hoop.